irtenaldi

iz. Irtetea; norbait edo zerbait irteten den aldi bakoitza.

• irritsu 2
• irriz
• irrizale
• irteera
• irten, irteten
• irtenaldi
• irtenarazi, irtenaraz, irtenarazten
• irtenbide
• irtengune
• irtete
• Irtish